Μιά εβδομάδα και, μετά την επιστροφή μας από τα βόρεια της Ιταλίας και αφού βάλαμε στη θέση τους αυτοκίνητα, μηχανάκια ανταλ/κα, εργαλεία και γενικώς τακτοποιηθήκαμε ,ώρα για μία μικρή ανασκόπηση της εμφάνισης μας στο 68ο Trento-Bondone. Φέτος η τύχη μας γύρισε την πλάτη, από την προετοιμασία κιόλας,με πολλές αναποδιές π.χ. ένα από αυτά που αντιμετωπίσαμε σε σε μιά τυπική εξαέρωση στα πίσω φρένα ανακαλύψαμε ότι στον προηγούμενο αγώνα ταχύτητας στα Μέγαρα η βάση των πεταλιών του φρένου και του γκαζιού είχε σχιστεί στα δύο και τα πετάλια στην πίεση πήγαιναν 5 με 6 πόντους δεξιά αριστερά...........άσχετες διαρροές..........τρέιλερ που δεν ήθελαν να συνεργαστούν............μία βίδα σφίγγομαι εμφανιζόντουσαν κανά δύο ζημιές από αυτές που δεν γίνονται........χωρίς όμως καμία σκέψη να υποχωρήσουμε. Πέμπτη πρωί μπαίνουμε στα pits του αγώνα στην θέση 150 στην Area ex-Zuffo.
Οι αναποδιές βέβαια απτόητες, το βενζινάδικο που τα προηγούμενα χρόνια βάζαμε βενζίνα είχε αλλάξει εταιρεία,και βάλαμε τελικά από άλλη AGIP, παρεπιμπτόντως πολύ λίγα βενζινάδικα έχουν 100+ βενζίνα στο Τρεντο. Την Παρασκευή το απόγευμα συναγερμός ,στα τόσα χρόνια που τρέχω πρώτη φορά αγόρασα νοθευμένη βενζίνα ,και αυτή στο Trento...........οι αναποδιές συνεχίζονται ,άδειασμα το ρεζερβουάρ,και έρευνα για πιό τίμιο βενζινά......Το Σάββατο το πρωί πηγαίνοντας για την εκκίνηση του πρώτου σκέλους δοκιμών το αυτοκίνητο έδειχνε σε πολύ καλή φόρμα και με την καινούργια τουρμπίνα πολύ πιό γρήγορο και άρχισε να φαίνεται ότι προσπεράσαμε τα προβλήματα.......Ναι,σιγά ...........το λίγο πιό άγρια ρυθμισμένο launch control ,έριξε μιά πολύ ωραία κουτουλιά στο δεξί ημιαξόνιο και το έκοψε σαν αγγούρι.........Το σκέλος των δοκιμών αντί για δεκαοκτώ χλμ έγινε 100 μέτρα ,όπου στάση λεωφορείου δεξιά ,με λίγη σκιά. Μια κοπέλα από ένα γειτονικό σπίτι λυπήθηκε τον ταλαιπωρημένο αλλοεθνή pilota και κέρασε λίγο νερό, καρπουζάκι και σαντουιτσάκι, οπότε τυχερός στην ατυχία πέρασε ευχάριστα η ώρα με Ελληνοαγγλικόιταλική συζήτηση για διάφορα θέματα. Επιστροφή στα πιτς σιγούλια-σιγούλια με ένα ημιαξόνιο και χρόνο για να προλάβουμε το δεύτερο σκέλος. Τα δεύτερα ημιαξόνια που είχα δανειστεί από ένα φίλο ήταν για τετρακίνητο (άλλη απροσεξία) και δεν έκαναν. Την λύση έδωσε ο Μάριος Χρυσάφης. Μαζί με τον Τάκη και τον Μιχάλη πήγαν στον κορυφαίο κατασκευαστή motorsport transmission Zaggelinni στην Padova. Δύο ημιαξόνια κομψοτεχνήματα έβρισκαν το δρόμο τους για το sierra.
Χωρίς δοκιμές ούτε λόγος βέβαια για σοβαρή επίδοση μιάς και το σκέλος του αγώνα είναι το πρώτο δοκιμαστικό ,οπότε μιά τέταρτη θέση στους εννιά της κλάσης είναι πολύ καλύτερα από ότι περίμενα.......(μάλλον είχαμε πολλές εγκαταλείψεις,) γιατί οι 155 στροφές του βουνού δεν λυπούνται κανέναν. Εντύπωση μου έκανε η αναγνωρισιμότητα του RS στους θεατές που ζητωκραύγαζαν ενθουσιασμένοι (20 ευρώ εισιτήριο από φέτος για τις δύο μέρες στον αγώνα) και στην Τ24 δεν έφευγες χωρίς burn out....... ευχαριστούμε πολύ Trento-Bondone fans και θεατές μας φτιάξατε για άλλη μια φορά την ταλαιπωρημένη διάθεση μας. Στην επιστροφή όλα ήσυχα με μόνη απώλεια ένα σκασμένο λάστιχο στο τρέιλερ..........ψιλοπράματα!!!
Του χρόνου ?...........δεν το σκέφτομαι καν, προς το παρόν άμεσα Παππά και Ευχέλαιο στο αυτοκίνητο και στην ομάδα για να σωθούμε από τις γκαντεμιές..... !!!
Νίκος Πλέσσας